نسیم عطر گل های بهاری می آرد

بهار به خانه ی ما نور و شادی می آرد

 

دلم درون سینه ز خوشی می لرزد

که یار برم یک پیراهن سرخ نوروزی می آرد

 

فهیم کوچکم چو شگوفه می شگوفد

صدای ناز قهقهه اش مرا به خوشی می آرد

 

انرزی که مدت هاست نهفته است در من

مرا هم اینک به شعر گویی می آرد

 

کبوتری که به بالکن خانه ام لانه کرده است

به زودی دو تا جوجه به ارمغانی می آرد

 

مصمم ام که به غزل های نا پخته ام ادامه دهم

که این نبشته ها روزی مرا به شهری می آرد

 

به شهری که به شاعران جوان خوش آمد گوست

برام یکی زهمشهری ها دسته گل ارغوانی می آرد

 

تلاش و کوشش و همت عالی به من چه می زیبد

که هم و غم مرا یقینا به کامیابی می آرد

 

"هاجر" به فصل بهار چو سبزی روییش کن

چو سرو سبز بمان که سبز سبزی می آرد